Mijn ouders wisten niks van paarden maar gelukkig woonden we in een straat met veel paardeneigenaren en waren deze erg behulpzaam. Dus zo geschiedde het, na lang zoeken, kijken en proefrijden werd er een pony gekocht. Op de stal waar ze stond werd er veel aan wedstrijdrijden gedaan en zo raakten ook wij besmet met het wedstrijdvirus. Maar na jarenlang elk weekend op wedstrijd te zijn gegaan, werd het tijd voor mij om te gaan studeren. En ik koos ervoor om dit niet in Groningen te doen.

Dit had natuurlijk als nadeel dat ik mijn pony niet kon houden maar gelukkig hebben we haar verkocht aan hele lieve mensen en zie ik haar nog minstens 1 keer per jaar. Hierboven zei ik dat ik nooit spijt heb gehad om naar Utrecht te verhuizen. Maar waar ik zeker wel spijt van heb is dat ik Hippeia pas een jaar geleden heb ontdekt! Daarom heb ik ook besloten dit jaar graag bestuur te willen doen, ik wil in mijn laatste studiejaar nog alles eruit halen wat erin zit!

Ik heb er ongelofelijk veel zin in en ik ben heel benieuwd wat dit jaar mij, maar ook Hippeia, gaat brengen!